Duygusal eş düzenleme

Duygusal eş düzenleme, kişinin yoğun duygularını yönetirken başka birinin sakin, öngörülebilir ve duyarlı desteğinden yararlanmasıdır. Özellikle…

Duygusal eş düzenleme nedir?

Duygusal eş düzenleme (co-regulation of emotion; Almanca: Ko-Regulation von Emotionen): kişinin yoğun duygularını yönetirken başka birinin sakin, öngörülebilir ve duyarlı desteğinden yararlanmasıdır. Özellikle çocuklukta bakım verenin ses tonu, ritmi ve yaklaşımı önemli olabilir. Bu, yetişkinin çocuğun duygusunu onun yerine yaşaması değildir. Amaç duyguyu yok etmekten çok güvenli bir ilişkide düzenleme becerisinin gelişmesini desteklemektir.

Eş düzenleme bir “sus artık” tekniği değil, etkileşimsel süreçtir. Kimi zaman yetişkin çocuğun adlandırmakta zorlandığı duyguyu fark eder, kimi zaman ortamın uyaranlarını azaltır. Çocuk büyüdükçe bazı düzenleme stratejilerini daha bağımsız kullanabilir. Bu geçiş her yaşta, her duyguda ve her ortamda aynı hızla gerçekleşmez.

Eş düzenlemeyi gözlemlemek için yetişkinin sesi, çocuğun tepkisi ve etkileşimin zamansal akışı birlikte ele alınır. Birinin sakinleştiği anda ne olduğu kadar, ilişki içindeki tekrar eden örüntüler de önem taşır. Bu kavramı anlık sakinleştirme tekniği gibi anlatmamak gerekir.

Oyun sırasında kaybedince ağlayan çocuk için yetişkin, “Çok kızdın, kaybetmek zor geldi” diyerek kısa bir ara verir; çocuk sakinleştiğinde yeniden denemek isteyip istemediğini konuşurlar.

Eş düzenleme, her istediğini yapmak veya üzüntüyü anında ortadan kaldırmak değildir. Sınırlar ve anlayış bir arada olabilir.

Kaynak

Kaynaklar ve yayın bilgisi

Uzman kontrolü: Henüz tamamlanmadı. Kaynaklar ve yöntemler ayrıca incelenmelidir.

Kaynakça

  1. Ruth Feldman (2007). Parent–Infant Synchrony: Biological Foundations and Developmental Outcomes Orijinal kaynak

Sık sorulan sorular

Çocuğu sakinleştirmek için her istediğini yapmak eş düzenleme midir?

Hayır. Duygusal eş düzenleme, çocuğun yaşadığı duyguyu anlamasına ve güvenli biçimde taşımasına eşlik etmektir. Örneğin oyuncak istediği için öfkelenen bir çocuğa “İstediğini alamayınca kızdığını görüyorum” denebilir; buna rağmen satın alma kararı değişmeyebilir. Burada duyguya alan açmak ile davranış sınırını korumak birbirine zıt değildir. Yetişkinin ses tonu, sakin duruşu ve tutarlı tepkisi işe yarayabilir; fakat hiçbir yaklaşım her durumda anında sakinleşme garantisi vermez. Yoğun zorlanma süreklilik gösteriyorsa destek almak uygun olabilir. Çocuğun önce yakınlık isteyip sonra kendi başına denemeye dönmesi de eş düzenlemenin tek yönlü olmadığını gösterir.

İlgili okumalar

Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tanı veya tedavi önerisi değildir.