Tanım ve kapsam
İngilizce karşılığı: injunctive norm; Almanca karşılığı: injunktive Norm . Buyurucu norm, bir toplulukta hangi davranışların onaylandığı veya kınandığına ilişkin algıyı anlatır. Bir sınıfta başkasının sözünü kesmemenin doğru görülmesi buna örnektir. Buyurucu norm, davranışın gerçekte ne kadar sık yapıldığından farklıdır. İnsanlar bir davranışı yaygın biçimde ihlal etse bile onu onaylamamaya devam edebilir.
Cialdini, Reno ve Kallgren'in çalışmalarında betimsel ve buyurucu norm ayrımı merkezi yer tutar. Betimsel norm “insanlar ne yapıyor?”, buyurucu norm “insanlar ne yapılmasını uygun buluyor?” sorusunu yanıtlar. Örneğin bir okulda çöpü yere atmak sık görülebilir; buna rağmen öğrencilerin çoğu çevrenin temiz tutulmasını onaylayabilir. İki algı arasındaki fark, davranışa ilişkin mesajların neden her zaman beklenen etkiyi yaratmadığını anlamaya yardım eder. Ancak buyurucu norm toplulukta herkesin aynı ahlaki görüşe sahip olduğu anlamına gelmez. Normların etkisi kişiye, ortama ve hangi beklentinin daha görünür olduğuna bağlıdır. Almanca terim karşılığı dil uzmanı tarafından ayrıca doğrulanmalıdır.
Bir işyerinde çalışanların bazıları mesajlara gece geç saatlerde yanıt veriyor olsa da herkesin mesai dışında dinlenme hakkını desteklediği görülebilir. Yapılan davranış ve onaylanan davranış farklıdır; bu çelişki normları analiz etmek için anlamlıdır.
“Yapılması gerektiği söyleniyor, o hâlde gerçekten herkes öyle davranıyor” çıkarımı yanlış olur. Buyurucu norm, toplumun onayına ilişkin algıdır; yasal zorunlulukla veya bireysel ahlakla bire bir aynı şey değildir. Farklı alt gruplar birbirine zıt beklentiler geliştirebilir.