Mizaç

Mizaç, bireyin duygusal ve davranışsal tepkilerinin yoğunluğu, hızı ve düzenlenişi bakımından erken dönemden itibaren gözlenebilen farklılıklarını…

Mizaç nedir?

Mizaç (temperament; Almanca: Temperament): bireyin duygusal ve davranışsal tepkilerinin yoğunluğu, hızı ve düzenlenişi bakımından erken dönemden itibaren gözlenebilen farklılıklarını anlatır. Yeni bir ortama temkinli yaklaşmak veya çabuk heyecanlanmak buna örnek olabilir. Mizaç kişiliğin tamamı değildir; yaşantılar, ilişkiler ve gelişen öz düzenleme becerileriyle birlikte değişen bir örüntü olarak değerlendirilir.

Mizaç araştırmaları, çocuğu “kolay” ya da “zor” diye kalıcı sınıflara ayırmaktan çok; yeniliğe yaklaşma, duygusal tepkisellik ve dikkatini yönlendirme gibi boyutları inceler. Bir çocuğun kalabalıkta geri durması her ortamda çekingen olacağını göstermez. Ortamın gürültüsü, yorgunluk, tanıdık birinin varlığı ve zaman içindeki alışma süreci önemlidir.

Araştırmada “mizaç” çoğunlukla tek bir gözlemle değil, davranış örüntüsünü farklı koşullarda anlamaya çalışan ölçümlerle ele alınır. Bununla birlikte bakım verenin değerlendirmesi de onun gözlemlerinden etkilenebilir. Sonuçları okurken kullanılan ölçme aracını ve çocukların yaş aralığını kontrol etmek gerekir.

İki kardeş aynı doğum günü kalabalığında farklı davranabilir: biri hemen oyuna katılırken diğeri önce uzaktan izler. Yalnız bu sahneden birinin sosyal becerisinin düşük olduğunu söylemek doğru olmaz.

Mizaç, değişmez kader ya da psikiyatrik tanı değildir. Tepki hızındaki fark, eğitim ve bakım için tek tip yaklaşımın her çocukta aynı sonucu vermeyebileceğini hatırlatır.

Kaynak

Kaynaklar ve yayın bilgisi

Uzman kontrolü: Henüz tamamlanmadı. Kaynaklar ve yöntemler ayrıca incelenmelidir.

Kaynakça

  1. Mary K. Rothbart (2007). Temperament Orijinal kaynak

Sık sorulan sorular

Çocuğum yeni insanlara alışmakta zorlanıyor; bu onun mizacının kalıcı olduğu anlamına mı gelir?

Hayır. Yeni ortama önce mesafeli yaklaşmak bir mizaç özelliğiyle ilişkili olabilir, ancak çocuğun gelecekteki bütün ilişkilerini belirlemez. Tepkinin ne zaman, kimin yanında ve hangi koşullarda ortaya çıktığına bakmak daha anlamlıdır. Örneğin çocuk evde rahat konuşuyor, kalabalık bir doğum gününde sessiz kalıyorsa bu fark tek başına bir sorun kanıtı değildir. Zorla katılmasını istemek yerine yeni kişileri tanımasına zaman tanımak ve rahat ettiği koşulları gözlemek yararlı bir çerçevedir. Sürekli, belirgin sıkıntı veya günlük işlevlerde güçlük varsa çocuk gelişimi ya da ruh sağlığı alanında bir uzman değerlendirmesi gerekebilir. Çocuğun alışma sürecini değerlendirmek için birkaç farklı gün ve ortamı karşılaştırmak tek bir olaydan daha açıklayıcıdır.

İlgili okumalar

Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tanı veya tedavi önerisi değildir.