Tanım ve kapsam
Karşılıklı güven (İngilizce: mutual trust; Almanca: gegenseitiges Vertrauen). Karşılıklı güven, iki kişinin birbirinin söz ve davranışlarına ilişkin makul bir güvenilirlik beklentisi geliştirmesidir. Bir kerelik vaatlerden çok zaman içindeki tutarlılık, sınırların gözetilmesi ve zor koşullardaki davranışlar bu beklentiyi şekillendirir. Güven her şeyi anlatmak veya şüphe duymamak zorunda olmak değildir; farklı alanlarda farklı düzeylerde kurulabilir.
Simpson’ın ilişki araştırmalarını değerlendiren çalışması, güvenin nasıl oluştuğu ve bozulduğu sorularını çiftlerin etkileşim süreçleriyle ilişkilendirir. Söz ile davranışın sürekli uyuşmaması güveni zedeleyebilir; tek bir hayal kırıklığı ise her ilişkide aynı sonucu doğurmaz.
Buluşmayı birkaç kez son dakikada iptal eden arkadaş, özür dilemesine rağmen benzer durumları sürdürürse diğer kişi plan yaparken daha az güvenebilir. Güven duygusu yalnız sözlü güvenceye dayanmaz.
Güven, kişisel sınırları kaldırmaz. Telefonu veya özel yazışmaları denetlemek, güven göstergesi olarak sunulamaz. Güvenin yeniden kurulması iki tarafın isteği ve güvenli koşullar gerektirir.
İlgili soru
Güven kaybolduğunda yalnız özür yeterli olur mu?